در این تحقیق، محققان به لحاظ ژنتیکی موشهای همسان را مورد آزمایش قرار داده و با دقت و احتیاط میزان فعالیت فیزیکی مادران را در دوران بارداری سنجیدند. موشهای مادهای که دویدن را دوست داشتند از بین آنها انتخاب شدند و بعد در دو گروه قرار گرفتند که یکی از گروهها امکان دسترسی به چرخهای گردان را قبل و بعد از زایمان داشته و گروه دیگر نداشت.
طی بارداری زودهنگام، موشهای مادهای که از چرخهای گردان استفاده کردند حدود ۱۰ کیلومتر طی یک شب دویده بودند. با پیشرفت بارداری، میزان دویدن آنها کمتر شد اما حتی با آغاز سه ماهه سوم بارداری آنها هر شب حدود ۳ کیلومتر میدویدند و یا راه میرفتند.
محققان دریافتند موشهایی که از مادرانی به دنیا آمدند که تحرک بیشتری داشتند، ۵۰ درصد نسبت به موشهایی که مادران کم تحرک داشتند فعالتر بوده و تحرک بیشتری داشتند. از همه مهمتر اینکه فعالیت زیاد آنها در سنین بالاتر هم ادامه داشته و نیز در روند کاهش چربی هم به آنها کمک کرد.
منبع: medicaldaily
برچسب:
نویسنده: خنجی